Ik ben er weer: Amerika! Na een hele lange reis en toch nog wat geluk, zit ik weer in de ‘crest en geniet ik van de prachtige natuur, goede lessen en leuke mensen. Alleen dan allemaal 2.0 omdat het weer een nieuw semester is…

Over de reis: ik had dus gepland dat ik een dag eerder aan zou komen, zodat ik kon wennen aan het tijdverschil en misschien een beter bed in kon nemen Dat is alleen niet helemaal gelukt. Op dinsdag, in Schiphol kreeg ik (bij de gate) te horen dat het vliegtuig drie uur vertraagd was door het weer in Londen. Ik dacht: gewoon naar Londen, dan heb ik morgen wel een vliegtuig en krijg ik in de avond waarschijnlijk een gratis hotel. Niet dus. Het hotel wel, maar niet de vlucht, later meer. In Londen aangekomen, zag ik de enorme rij voor het herboeken en bedacht ik maar dat ik er in moest gaan staan. 6 uur later werd me verteld dat er een andere rij was die veeeul sneller was. Ik ging uit de rij, door de douane en in de nieuwe rij.

Was hij sneller? Nee. Ben ik er in blijven staan? Nee. Er was nóg een andere rij die korter was voor het boeken van een (gratis) hotel. Daar ben ik dus even in gaan staan en toen hoorde ik van iemand anders dat je ook kon bellen (niet dat ik dat niet wist, maar ik had geen telefoon en mensen zeiden dat het telefoonnummer niet werkte). Hup naar het hotel (prachtig hotel trouwens, het Sofitel voor de expert), daar gebeld en te horen gekregen dat de vlucht pas naar donderdag kon worden herboekt (het was toen dinsdag) en heb ik daar de nacht doorgebracht. Daarna ben ik nog even in de rij gaan staan om te kijken of er een eerdere vlucht was, maar dat bleek het ook al snel niet waard. Daarna weer een hotel gekregen en een dag in het hotel verbleven en BBC gekeken

De volgende dag ben ik naar het vliegveld gegaan en kon ik gewoon uitvliegen. Ik had slim genoeg een nooduitgang stoel geselecteerd, zodat ik de hele reis heerlijk kon zitten (volgens mij had ik zelfs meer beenruimte dan business . Die vlucht was echter ook geannuleerd en ik had een shuttle gereserveerd die ik dan zou missen. Nou ja, daar kon ik wel overheen komen na twee dagen wachten op een vliegveld. Aangekomen in Denver, kreeg ik te horen dat mijn bagage niet mee was gekomen, dus dat ik mijn adresgegevens aan moest geven en waarschijnlijk mijn bagage de volgende dag in de middag binnen zou krijgen. Terwijl ik naar de balie liep, zag ik daar opeens bekende gezichten! Wat was dat?

Dat was de kokkin en een studente die nog iemand anders moesten ophalen en dus ook mij op kwamen halen! Alle zorgen over de reis tussen het vliegveld en Ravencrest weg en meteen al bekendheid. De persoon die zij kwamen ophalen zat trouwens in het zelfde vliegtuig en is de nieuwe (Duitse) stagiaire in de keuken.

Ok, ik was nu dus weer in Ravencrest en dook maar meteen in mijn bed. Ik was om vijf uur wakker en bleef toen maar gewoon in mijn bed tot 7 uur. Toen kwam er opeens een jongen binnen lopen die zei dat er iemand was om mijn bagage af te leveren! Deze man had hier al 3,5 uur gestaan om mijn bagage af te kunnen leveren en gewoon maar zitten wachten. Hij had me geprobeerd te bellen, maar kon me niet bereiken Toen was alles weer op z’n plaats en kon school weer beginnen!

Zaterdag heb ik niet zo heel erg veel gedaan, een beetje video’s gekeken en een stel mensen hadden een dekenfort gebouwd waarin we ‘To Catch a Thief’ hebben gekeken. Zondag hebben we na de kerk een potje football gespeeld en ging ik ook weer vroeg naar bed. Maandag begonnen de lessen weer echt. We hadden deze week een man die kwam praten over wereldreligies en wat voor rol ze spelen en hoe ze in elkaar zitten. Dat was erg interessant. Allerlei dingen waarvan ik eerder nooit had gehoord en dingen waar eigenlijk iedereen wel van op keek. Erg goed dus. Diezelfde dag heb ik ook Pole Hill ‘beklommen’ waar ik de volgende foto heb gemaakt.

Op dinsdag gingen we weer football spelen (op een footballveld in Estes Park). Daar stootte ik mijn hoofd stevig tegen iemand anders’ hoofd, waar ik een mooi blauw oog aan over heb gehouden. Woensdag hebben we met de band geoefend, donderdag was het workday en heb ik ‘pickets’ gezaagd en vandaag is het vrijdag. We hebben zometeen les over financiën (een seminar) en om vier uur wordt het internet afgesloten voor het hele weekend omdat het student center te rommelig was. Ik ben dan dus niet meer bereikbaar, tenzij ik naar een Starbucks in de stad ga.

Dat was ‘m weer, tot de volgende keer!

Halllllooooo! Laat ik eens beginnen waar ik de vorige keer ben gestopt: De thanksgiving-week.

Dinsdagavond was de laatste les en vanaf woensdag tot zondag waren we vrij. Die woensdag stonden ik en een paar anderen rond 6 uur op om naar het skipark Winter Park te rijden. Volgens de slogan is het “Colorado’s favorite”, dus de verwachtingen waren hoog. Nu heeft het nog niet zo heel erg veel gesneeuwd en was de sneeuw vooral zelfgemaakte sneeuw, dus was het soms wat ijzig, maar het was de moeite waard! Er was een grote ‘jump’, waar twee andere zich helemaal op uitleefden. De één is John en de ander is Micha. John is een Canadees met een enorm skigebied in de buurt, die op een boerderij woont. Micha is een Duitser die hier als stagiair werkt in het onderhoudsteam. Hij probeerde onder andere een backflip te doen. Toen weer terug gereden, waarna we bij iemand thuis op de kinderen moesten passen. Gelukkig was er ook een vrouw onder ons, dus konden we gewoon een film kijken

De donderdag daarop konden we Thanksgiving vieren bij iemand van de staf: Erik, hij is de business-manager. Het eten was heel erg goed en daarna hebben we nog een wandeling gemaakt om het voedsel te verwerken. Het eten was onder andere: kalkoen, vulling, zoete aardappel-iets, cranberry-saus, en nog wat dingen. Aan het eind natuurlijk pumpkin-pie. In de avond begonnen we met een Star Wars marathon. We hebben die avond nog twee films gekeken.

De vrijdag was vooral films kijken: A Beautiful Mind, Star Wars: episode VI, I en II. Die avond weer vroeg naar bed, omdat we zaterdag weer vertrokken naar een skigebied. Dit keer Copper Mountain. Deze berg had veel meer sneeuwmachines, dus ook meer pistes open en een…. superpipe! Mijn eerste keer op een halfpipe was lichtgezegd intimiderend, maar het was weer een ervaring. In de avond vertrokken we met een paar mensen naar het andere Torchbearers centrum in Colorado: Timberline. Na een korte rondleiding doken we meteen in de hot-tub. Nog even half-slapend een film gekeken en in bed/bank.

Die morgen zouden we ontbijten met onze eigen cereal (Lucky Charms voor de kenner) en melk. We hadden de melk (en onze lunches) alleen buiten gelaten in de nacht. Dat was dus allemaal bevroren. Gelukkig konden we wat melk van Timberline lenen. Na het ontbijt vertrokken we weer naar Winterpark (ik heb namelijk een seizoenspas voor Winter Park en Copper Mountain). Het was daar allemaal wat ijzig geworden en ik had mijn been bezeerd, dus daar heb ik niet alles uit kunnen halen, maar het kijken van Star Wars: episode III maakte alles weer goed in de avond.

De maandag daarop was er weer klas. Deze week sprak Wayne Weissman. Hij was voor 28 jaar lang de directeur was van Ravencrest. Vorig jaar stopte hij omdat hij naar Israel wil vertrekken. Hij vliegt op woensdag naar Israel en heeft verder nog geen enkele plannen. Al goed, hij sprak over de feesten van Israel en heeft ons erg veel geleerd.

Naast les hebben we ook heel erg veel gedaan aan het voorbereiden van het kerstprogramma wat wij doen in drie kerken. We hebben er al twee gehad en doen vanavond de derde. Ik zit in het toneelstukje en het koor. Ik heb voor het koor vooral de mannen begeleid en zing natuurlijk mee. In het toneelstukje speel ik een herder die ruziet met zijn vrouw. Het thema van het kerstprogramma is ‘hoop’ en het idee van het stukje is om de andere kant van het kerstverhaal te zien. Onder andere de herbergier, de herder en een wijze drukken hun hopeloosheid uit en in het eind wordt het duidelijk dat de hoop net komt: Jezus. De mensen kunnen het erg waarderen en vragen ons allemaal waar we het script vandaan hebben (we hebben het script zelf gemaakt).

Dat was deze week weer. Volgende week ben ik weer in Nederland voor een aantal weken, dan zal ik dus niet meer bloggen.

Het is weer eens drie weken geleden sinds ik mijn vorige blog schreef. Weer veel ophalen uit het geheugen, maar goed. Ik ga de blog schrijven als de film Memento, omdat ik anders niet meer kan herinneren wat ik allemaal gedaan heb…

Oke, dus… Deze zaterdag zijn we wezen snowboarden en skiën. We gingen naar Copper Mountain, één van de vele skigebieden hier. Vroeg opgestaan (6.30) en vroeg vertrokken (7.00) om lekker lang te kunnen snowboarden. Het snowboarden ging erg goed en ik heb zelfs nog even op de lange latten gestaan (wat minder goed).

Van maandag tot vrijdag hadden we iemand die over openbaring sprak. Hij focuste erg op het feit dat openbaring primair is bedoeld als de openbaring van Jezus, niet zozeer van gebeurtenissen in de toekomst. De andere dingen zijn ‘bijzaken’. Dat was erg interessant en ik heb er veel van geleerd.

Ook hebben we gewerkt aan het kerstevenement dat wij als studenten organiseren. Ik zit in het koor en in het toneelstukje, dus genoeg te doen. In het koor begeleid ik de mannen en zorg ik ervoor dat iedereen zijn melodie kent door het voor te spelen/zingen. Daarnaast zing ik ook zelf mee. We hebben nu al “The First Noel” en “O Come Emmanuel” onder de knie. We hebben de sketch zelf bedacht vanuit het idee de andere kant van het kerstverhaal te tonen en hoe hopeloos mensen zijn zonder Jezus. Allemaal erg kunstig natuurlijk!

Tussendoor: brinner is een erg goed avondeten-idee. Breakfast for dinner. Geniaal.

De zondag voor die week, viel de stroom uit door een storm (vooral wind). Die dag heb ik lekker uitgeslapen (ik was de zaterdagavond al naar de kerk geweest), ben ik naar de stad geweest (waar de stroom wel werkte) en heb ik in de avond bij één van de stafleden gegeten (waar de stroom het ook nog deed). Het overleven zonder stroom en daardoor ook zonder water was natuurlijk erg zwaar en ik heb veel gehad aan de vele levenslessen van Bear Grylls. Het drinken van mijn eigen urine heb ik echter achterwege gelaten.. De zaterdagavond had het gesneeuwd. De wind had alles daarna weer weggeblazen, maar dat heeft me er niet van weerhouden weer eens lekker mijn naam in de sneeuw te zetten. Daar kan je een foto van zien onderaan dit bericht.

Vorige week vrijdag moesten we als studenten allemaal een sketch opvoeren over een verhaal uit Jozua. Wij deden dat met een filmpje dat ik online heb proberen te zetten, maar wat nog niet helemaal is gelukt. Misschien kunnen jullie dat wel later zien in één van mijn blogs of op Facebook.

De maandag in de week dáárvoor was het prayerday. De hele dag gebeden met onze kamergenoten, alle mannen en de families. Aan het eind van de dag hadden we een community-prayer voor elkaar. Dat was een drukke, maar erg gezegende dag.

De week daarvoor sprak iemand over de psalmen. Hij onderwees ons in manieren om die te bestuderen en gaf een paar voorbeelden. Ik kon zijn manier van lesgeven erg waarderen en heb ook daar veel van opgestoken!

En diezelfde week begon Noshavember. Dat betekent dat ik deze hele drie weken mijn baard niet heb geschoren. Een soort van “Nazirite vow”. Het groeit nog niet zo snel, maar het komt er. Misschien laat ik het wel staan voor december. Wie weet…

Omdat Memento aan het eind van de film weer terug naar de toekomst gaat, doe ik dat ook: Vandaag ben ik wezen klimmen in de mountain-shop in de stad. We waren met z’n vieren en hebben elkaar geholpen met de touwen (buleing in het Engels). Mijn handen doen een beetje pijn, maar dat heb je als je zo veel lol hebt

Vanavond was de laatste les voor de Thanksgiving-break. Morgen ga ik met een aantal anderen weer snowboarden, dit keer in winter-park. Daar gaan we ook snowboarden op zaterdag en zondag. Ik heb daar een seizoenspas voor, dus elke keer dat ik ga, wordt het goedkoper

Bedankt voor alle post, kaarten, mails en het lezen van mijn berichten!
Ik ga naar bed, morgen moet ik weer vroeg opstaan. Tot de volgende keer of misschien wel weer in Nederland als ik vergeet een nieuwe blog te plaatsen.

En weer een week voorbij. Ik blijf het zeggen, maar wat gaat de tijd toch snel! Vorige week sprak Dan Thomas, de directeur van Timberline en nu is Tom Marcus, de directeur van het Torchbearers centrum in Costa-Rica al weer twee dagen bezig. De tijd gaat snel als je het leuk hebt, dat is duidelijk, maar wat voor leuks heb ik de vorige week dan allemaal gedaan?

Het sneeuwde weer verschrikkelijk veel, dit keer tijdens de lessen, zodat iedereen er was om ervan te genieten. En genieten was het. Omdat er nu al iets van 50cm was gevallen, gingen een paar mensen meteen snowboarden. Er werd een heuvel gemaakt om over te springen en er werd een pijp neergelegd om over te grinden. Ik heb nog niet zo heel veel gesnowboard aangezien ik vorige week nog geen snowboots had.

Daarnaast was het donderdag workday. Ik had deze keer weer het voorrecht om in de keuken te helpen. Nadat ik het fornuis schoon had geschrobd, mocht ik koekjes bakken samen met een andere jongen (een echte mannenbezigheid). Aangezien we nogal veel ‘oude’ bananen hadden, gingen we bananenkoekjes maken voor de zaterdagmiddag-lunch. De dagen daarvoor hadden we ook al bananenbrood en bananencake gehad. Het was dus bananenweek.

Op vrijdag gingen we in de avond naar het huis van een van de maintenance-mensen, die een playstation heeft, waar we op die playstation hebben gespeeld en twee potjes Age of Empires hebben gedaan. James, één van de stafleden, is extreem goed in Age of Empires en samen met Kellen, de persoon die audiobestanden bewerkt voor verkoop en nog wat technische dingen doet, was hij onverslaanbaar door ons. Dat wordt nog even trainen…

Deze zondag ben ik na de kerk samen met een Duitse jongen (Micha) naar Boulder gegaan om zijn ski’s op te halen. Toen heb ik gelijk maar een stel snowboots gekocht voor het snowboard dat ik al eerder had gekocht. Dat kost een duit, maar dan heb je ook wat
Nadat we die spullen op hadden gehaald, zijn we naar de MacDonalds gegaan om wat te drinken en te internetten.

Over het snowboard: waar ga ik die nou weer gebruiken? Nou ja, zoals je weet, zit ik midden in de bergen en zijn er ook heel wat skigebieden in de buurt. Deze thanksgiving ga ik waarschijnlijk met vier andere jongens naar Timberline om daar te overnachten en dan gaan we de hele week in de skigebieden Winter Park en Copper Mountain skiën. Daarnaast hopen we natuurlijk in de weekenden ook te gaan skiën in die gebieden aangezien er een aantal (waaronder ik) daarvoor een seizoenspas hebben gekocht.

Gisteren (maandag) was het Halloween. Ik wilde verkleed gaan als Steve Jobs (wisten jullie al dat ik zijn biografie heb?), maar ik kon geen geschikte zwarte coltrui vinden. Daarom heb ik me maar verkleed als een Nederlander in Amerika… Er gingen een stel de stad in, maar dat heb ik net gemist omdat ik dacht dat er een aantal mensen na het eten naar de stad gingen, maar dat gingen ze niet Gelukkig kon ik nog wat van de pret beleven in de avond na de les aangezien we toen een soort van party hadden met natuurlijk snoep en muziek. Daar heb ik ook root beer float geprobeerd: vanille-ijs met root-beer. Nieuw. Apart. Vreemd genoeg best lekker ook. Daarnaast nog wat liars-dice en macsen gespeeld en daarna weer naar bed.

Aangezien het 1 november is, begint vandaag officieel no-shave-november. Dat betekent voor een maand je baard laten staan, of in ieder geval iets dat daar op lijkt. De meesten hebben zich gisteren geschoren, zodat je extra goed het verschil kan zien. Ik verwacht niet al te veel. Als je naar Facebook gaat en mijn profielafbeelding bekijkt, kan je mijn schatting voor het eind van de maand zien.

Zo. Dat was de vorige week voor nu. Tot de volgende keer!

Het is alweer een tijd geleden dat ik hier iets heb geplaatst, maar de tijd gaat hier ook zo snel! Ik ben al weer bijna vergeten wat er allemaal gebeurd is, maar ik zal proberen de laatste drie weken op te sommen.

Van drie weken geleden kan ik me niet veel meer herinneren, behalve dat we een erg goede spreker hadden over 1 en 2 Timotheüs. Daarnaast sneeuwde het in dat weekend. Een gedeelte van de groep ging naar Timberline (een ander Torchbearers-centrum), maar ik bleef op de campus. We zijn toen even naar de stad geweest en hebben Avatar gekeken. Het is best raar dat het op het ene moment erg veel sneeuwt (iemand ging zelfs van de berg snowboarden) en het op het andere moment 25 graden is.

De week daarna hadden we op maandag en dinsdag les en vertrokken we woensdag naar een kampeerplaats waar we tot vrijdag bleven. Het was daar erg mooi, tussen een stel bergen en naast een klein riviertje/kreekje. Op woensdagavond hebben we rond het kampvuur gezeten en brood gemaakt en op donderdag gingen we, nadat we calzones op het vuur hadden bereid, naar een stel hot springs in de buurt. Ze hadden een handig zwembad gebouwd waar het hete water in kwam, maar ze hadden daar ook nog de originele bronnen en rivier. Het was er super, maar ik ben daar wel stevig verbrand. Op vrijdag vertrokken we weer om vier uur in de auto te zitten naar Ravencrest.

Die avond kwam mijn moeder aan om me een weekje te bezoeken. Op zondag ging zij langs Mrs. T, waar ze een hele tijd bleef. Verder in de week mochten we ook haar auto lenen, wat erg handig was. Op maandag had ik weer wasdag, dinsdag zijn we naar het Stanley hotel geweest en woensdag naar Rocky Mountains national park. Heel erg mooi daar. Op donderdag had ik work-day en op vrijdag vertrok ze weer.

Over het Stanley hotel: het is een historisch hotel in Estes Park waar onder andere Dumb & Dumber is opgenomen en waar Stephen King is geïnspireerd voor het schrijven van zijn boek: The Shining. Als je daar een kamer neemt, kan je daar continu the Shining kijken op een bepaald tv-kanaal.

Op donderdag is work-day. Wat is workday? Dan gaan de mannen en vrouwen allemaal werken op de campus. De vrouwen mogen (?) schoonmaken en de mannen kunnen zich uitleven op het nieuwste gebouw: het Ridgehaus. Dat wordt een nieuwe eetzaal waar ook een klaslokaal in komt  voor tweedejaars, een coffeeshop en een gloednieuwe keuken. Hopelijk zijn wij de eersten die er kunnen eten en wordt vandaag de vloerbedekking gelegd.

Terug naar de dagen van de week: Vrijdag hadden we weer een bezoek van de beren. Ze waren die ochtend al in de keuken geweest en kwamen nu weer opdagen om eten te halen. The Department of Wildlife werd gebeld en kwam meteen. We moesten allemaal naar binnen, waar we dicht bij de ramen bleven toekijken. Uiteindelijk werd de moederbeer (er waren een moederbeer en twee kinderen) neergeschoten en de twee kinderen verdoofd en een nieuwe plaats gegeven. Daar zullen we dus (jammer genoeg?) geen last meer van hebben. Ze waren ook al langsgekomen toen mijn moeder hier was, toen zaten ze heel dicht bij haar kamer.

Gisteren was het zondag en was er fellowship. Het ging in onze eigen dienst over transformation, dus moesten we met een stel dozen transformers maken. Het lukte onze ‘family’ om een echt transformer-pak te maken die van auto naar robot kon transformeren. Deze week spreekt Dan Thomas, de zoon van Chris Thomas en directeur bij Timberline.

Je kan nu ook abonneren via mail op mijn berichten. Als je in de rechterbalk op de homepage je emailadres invult, krijg je elke keer dat ik iets online plaats een mailtje. Tot de volgende keer!

En hier nog een bonusfoto van een spook in het Stanley hotel omdat jullie hier zo lang op moeten hebben wachten:

Week nummer drie is alweer voorbij en wat ging die snel! Time flies when you’re having fun… Op dinsdag hadden we eerst les en gingen we in de middag klimmen. Dat deden we bij een rots dichtbij de weg. Een paar jongens hebben hun eigen klimspullen meegenomen, dus daar maakten we handig gebruik van. Er waren twee routes te doen: één wat simpeler en de ander wat moeilijker. Ik heb ze natuurlijk alle twee gedaan en het was het helemaal waard! Een aantal anderen ging nog boven het water klimmen (zonder gear) zodat ze, elke keer dat ze vielen, in het water vielen. Dat heb ik niet gedaan, onder andere omdat het water nogal koud is.

Woensdag hadden we outreach en ben ik naar een middle school gegaan om daar les te geven aan kinderen die moesten nablijven voor tutoring. Daar heb ik een Mexicaans jongetje geholpen met zijn wetenschappelijke onderzoeksverslag over het oplossen van oplostabletten in water.

Donderdag was er in de avond het “progressive dinner”. Wat is een “progressive dinner”? Simpel: je gaat met een groepje van huis naar huis om daar een gedeelte van het avondeten te eten. In één huis hadden we bijvoorbeeld taco’s en in een ander huis cornbread (als toetje). We gingen de huizen af in volgorde van naam en niet van de plaats van de huizen op de berg/heuvel, dus we moesten heel wat heen en weer en omhoog en omlaag. Het was zelfs zo erg dat we van één huis naar beneden gingen en daarna weer terug naar dat zelfde huis moesten, maar dan naar een andere familie. We moesten allemaal in western gekleed, dus ik voelde me helemaal een outlaw, lopend door de wildernis op zoek naar eten (voor de kenners: red dead redemption

Vrijdagavond zijn we gaan kajakken in de avond om op het meer de zonsondergang te bekijken. We waren te laat voor de zonsondergang, dus het werd een middernacht-kayak, maar het was nog steeds erg mooi. Foto’s staan natuurlijk op Facebook (ook van het klimmen). In het weekend heb ik niet zo heel veel gedaan, behalve weer naar een andere kerk en maandag en dinsdag waren ook ‘normale’ dagen, alhoewel: op zondag zagen we nog een paar beren lopen in de buurt van het student center. 10 meter ofzo?

Vanochtend zijn we als worship-team naar een school gegaan om daar een ochtenddienst te verzorgen. We moesten alles opbouwen binnen een half uur en in die tijd ook nog een soundcheck doen. Dat lukte allemaal, dus geen probleem, maar het was wel moeilijk om zonder monitors te spelen Vandaag zou ik outreach in de middag hebben, maar sinds ik vanochtend al weg was, ben ik vanmiddag vrij. Ik ga waarschijnlijk klimmen in de buurt. Wordt vast erg leuk.

De tweede week is alweer voorbij en wat ging die snel! We hadden deze week een gastspreker uit India, de directeur van de Torchbearers school daar, die ook een deel van zijn getuigenis vertelde. Ik kan niet alles online zetten, aangezien hij nogal in gevaar was en is, maar ik zou het zo kunnen omschrijven: Hij is de Indiase Paulus, ook van Christenvervolger naar Christen en daarom ook zeer gedreven. Hij sprak over Ruth en hoe je daar lessen voor nu uit kunt halen. Was erg leerzaam en erg interessant door alle verhalen die hij te vertellen had.

Eerst even over het schema: maandag, dinsdag, woensdag en donderdag hebben we in de ochtend drie lessen en in de avond twee en op vrijdag hebben we drie lessen in de ochtend en in de middag twee. Die twee lessen op vrijdagmiddag zijn in de vorm van seminars. Meestal verzorgd door iemand van de bijbelschool waar we interactief een onderwerp behandelen. In de weekends kunnen we zelf beslissen wat we doen. Meestal organiseren de RA’s (jongeren die als staf werken bij de school en die allerlei activiteiten organiseren) doordeweeks allerlei dingen. Dit weekend hebben we drie films gekeken in het klaslokaal met de beamer. Hot Rod, How to Train Your Dragon en the A-team. De tweedejaars zeiden dat we dit weekend meer films hebben gekeken dan dat ze het hele jaar hadden gedaan vorig jaar

Maandag was mijn eerste keer wasdag. We gaan elke week met een busje naar Estes Park (5 minuten van de school en supermooi!) om daar naar een wasserette te gaan en onze was te doen. Zoals sommigen van jullie wel op FaceBook hebben gemerkt, was ik daar erg trots op

Op dinsdag is hebben we elke week een activiteit in de middag. Dan gaan we bijvoorbeeld hiken, kajakken, klimmen etc. etc. Ik was gaan vliegvissen. De eerste keer, dus niks gevangen, maar het was zeker ontspannend. Je kan daar foto’s van vinden op mijn FaceBook profiel. We gaan later zeker nog vaker vliegvissen om verder te oefenen en dan zal ik vast een pro worden.

Woensdag was de dag van de outreach. Ik zit in het worship-team, dus dan gaan we oefenen voor de volgende maandag waar we in de ochtend elke week worship hebben. Dat is altijd erg gezellig en dan kan ik lekker creatief bezig zijn en ervaring opdoen. In de middag heb ik toen wat huiswerk gemaakt (ja dat moet ook).

Donderdag was workday. Dat betekent dat de mannen gaan werken aan bijvoorbeeld het Ridgehaus (een nieuw gebouw wat in december klaar moet zijn) of aan een pad. Voor de vrouwen is het dan schoonmaakdag. Zij moeten dan het chalet en de andere gebouwen schoon maken. Ik zat deze keer in het vrouwenteam Waarom? Omdat er dubbel zo veel mannen als vrouwen zijn en omdat mannen harder werken, zelfs als ze schoonmaken (als ik één van de vrouwelijke leiders mocht geloven (echt waar!)). Ik kon me dus lekker uitleven op de keuken waar trouwens heerlijk eten wordt bereid.

Vrijdag hadden we vrij in de middag. Toen heb ik vrij weinig gedaan. Zaterdag heb ik ook niet zoveel gedaan, behalve in de avond. We gingen capture-the-flag spelen met een aantal studenten en de RA’s. Allemaal in het zwart gekleed en in een konvooi van wagens naar de High School van Estes Park, waar een openbaar park was om het te spelen. Toen we er waren, bleek echter het brandalarm af te zijn gegaan bij de school. Het hele politiekorps rukte uit en daar stonden we dan. Allemaal in het zwart gekleed en sommigen zelfs met schmink en één met het woord “die” op haar voorhoofd Gelukkig konden we gewoon verder spelen en won ons team.

Zondag gingen we naar een kerk, waar we ook een lunch kregen en ‘s middags gingen we kajakken in Lake Estes, het meer in het dorp tussen al de bergen van Colorado. Errug mooi! Ik heb er helaas geen foto’s van..

Er is hier nu een student voor twee of drie weken die daarna naar Nieuw-Zeeland gaat en er was hier een student die hier woensdag voor het tweede jaar aankwam (Ben voor de kenners) en die zaterdag weer weg was.

Dat was het weer zo’n beetje voor deze week. Tot bloggens/mailens/kaartens.

P.s. Iedereen die een kaart heeft gestuurd: bedankt! Het is altijd leuk om post te ontvangen.
Als je nog dingen hebt die ik mee moet nemen met de kerst, moet je een kaart sturen met wat je wilt. Ik heb hier al Goldi’s (toch?) en Reese’s Buttercups op mijn boodschappenlijstje.

Even een update uit Amerika van de laatste paar dagen

Zaterdag gingen we hiken op pole hill, de heuvel/berg waar we op leven, daar kan je een stel foto’s van vinden op Facebook. Was erg mooi, maar ook best vermoeiend. We waren drie uur onderweg en ik had een spijkerbroek aan en de zon scheen als een malle. Was erg gezellig, dus het was het waard, maar volgende keer als het zo warm is, doe ik geen spijkerbroek meer aan. Dat zal het vast niet meer zo snel worden aangezien het ongeveer binnen een week gaat sneeuwen!

In de avond zijn we ook nog naar de film gegaan met een paar jongens: Contagion. Was een best goede film en ook weer gezellig. Ik begin Estes park nu wel leuk te vinden.

Zondag gingen we naar de kerk in Estes Park. Het was een baptist church met allemaal oude mensen en ook nog eens 9/11, dus we begonnen met het groeten van de vlag en een patriottistisch lied Was best een ervaring.
De preek ging over dat God ons terug wil en gaf een beetje achtergrond over hoe Christenen hier met 9/11 omgaan: het is een teken van God, of tenminste iets dat God gebruikt om ons terug te krijgen bij God en ons wakker te schudden.
Daarna hebben we daar (in de kerk) middag gegeten met lasagne en salade en bonen (warm eten dus in de middag).

Toen zijn we weer naar Ravencrest gegaan waar ik even heb gechilld in de student lounge waarna het tijd was om met de jongens iets te gaan doen. We gingen naar het sportveld (football) van de High School in Estes Park waar we ultimate frisbee en football hebben gespeeld. In de avond avondeten en daarna naar nog een 9/11 herdenking.

Dat was niet echt een herdenking, maar meer een soort overdenking. We gingen naar een kerk, waar ze een scherm hadden hangen waar een livestream werd getoond van een dienst in het zuiden. Daar keken blijkbaar heel veel kerken en mensen naar. Die dienst bestond uit twee preken van elke een uur lang met 2 liederen ertussendoor.

Daarna erg vermoeid weer terug naar de bijbelschool en nog even gesproken met twee jongens (Jordan en Myles). Het eten hier is best veel Mexicaans (blijkbaar erg Amerikaans) en ook veel Amerikaans. Zo had ik vanochtend een soort hamburger met ei en kaas. Gisterochtend hadden we pancakes: veel beter dan die droge dingen die ik een keer in een Amerikaans hotel heb genuttigd.  Daarnaast elke ochtend cereal, in de middag meestal warm en in de avond hadden we de afgelopen dagen tortilla’s, enchilada’s en quesedilla’s (als je het zo spelt), pasta, aziatisch en barbecue. Vandaag hadden we fish-and-chips night, dus geen borden en geen bestek maar een stel kranten op de tafel waar de fish en chips op werden gestort. Allemaal erg lekker.

Gisteren hadden we eerst lessen en zijn daarna, na het middageten vertrokken om te gaan hiken. 6 miles, dus ong. 10km. Niet slecht Na de hike gingen we naar een ranch waar we hotdogs kregen en nog een spel hebben gedaan (ratse ratse guske van roemenie alleen dan in het Engels en met koppels voor de kenners onder ons). Daarna hadden we weer een bonfire en gingen we terug naar Ravencrest.

Vandaag hadden we eerst family groups en daarna weer les. De eerste was niet zo interessant, maar de tweede was van Frank Cirone, de directeur hier, en dat was erg leerzaam. In de middag zijn we begonnen met het worship-team. We moesten alles opnieuw opzetten en daarbij moet ik het geluidpaneel doen en pianist zijn. Wordt zeker heeeel erg leerzaam, we gaan namelijk ook buiten Ravencrest spelen en moeten veel zelf doen. Naast het worshipteam doe ik de audio in de normale lessen waarbij ik ook opneem, houd ik bij wie allemaal aanwezig zijn, regel ik de powerpoints (allemaal één taak) en ben ik voor de workdays even elektricien. Ik heb dus genoeg te doen. Tot de volgende blogpost! Voor foto’s kan je altijd even kijken op Facebook.

Hallo lieve luisterlezeraars! Gisteren aangekomen bij Ravencrest in het donker. Het was daar 20.30 en in NL 8 uur later. Reken maar na hoe laat ik het voelde Daarna nog even bij het einde van de kennismakingsbijeenkomst geweest en snel alles uitgepakt en naar bed gegaan. Het is natuurlijk wel raar om zo laat/vroeg/in de ochtend te gaan slapen en ik werd ook nog wel even wakker om 2.45 (normaal 10.45, zo laat werd ik meestal in Nederland wakker) en om 5 uur. Uiteindelijk maar om 7.30u (Amerikaanse tijd dan) uit bed gegaan en wezen douchen, was even uitzoeken, maar hij (de douche) was best te doen. Toen om 8 uur ontbijt met baked oats en yoghurt en aardbeien, was een best goed begin van de dag. Ik zit nu even op het internet in het gebouw waar ik slaap. Zometeen ga ik even een wandelingetje maken in de natuur. Moet mooi worden.

Ik slaap met drie andere mensen in een kamer. De mensen zijn allemaal erg aardig en ik heb al met een paar mensen kennis gemaakt. Misschien komen er zo nog foto’s, maar ik kijk nog even hoe ik die kan uploaden.

Welkom op mijn blog! Hier zal ik jullie de komende 9 (en misschien nog wel meer) maanden op de hoogte houden van mijn jaartje bijbelschool in Amerika. Laat gerust een berichtje achter, of bekijk de foto’s die er natuurlijk nog komen. Voor nu kan je hier boven al genieten van een foto van de stad waar ik heen ga: Estes Park. Over drie weken vertrek ik al weer, dus zorg dat je dit adres onthoudt!