Halllllooooo! Laat ik eens beginnen waar ik de vorige keer ben gestopt: De thanksgiving-week.

Dinsdagavond was de laatste les en vanaf woensdag tot zondag waren we vrij. Die woensdag stonden ik en een paar anderen rond 6 uur op om naar het skipark Winter Park te rijden. Volgens de slogan is het “Colorado’s favorite”, dus de verwachtingen waren hoog. Nu heeft het nog niet zo heel erg veel gesneeuwd en was de sneeuw vooral zelfgemaakte sneeuw, dus was het soms wat ijzig, maar het was de moeite waard! Er was een grote ‘jump’, waar twee andere zich helemaal op uitleefden. De één is John en de ander is Micha. John is een Canadees met een enorm skigebied in de buurt, die op een boerderij woont. Micha is een Duitser die hier als stagiair werkt in het onderhoudsteam. Hij probeerde onder andere een backflip te doen. Toen weer terug gereden, waarna we bij iemand thuis op de kinderen moesten passen. Gelukkig was er ook een vrouw onder ons, dus konden we gewoon een film kijken

De donderdag daarop konden we Thanksgiving vieren bij iemand van de staf: Erik, hij is de business-manager. Het eten was heel erg goed en daarna hebben we nog een wandeling gemaakt om het voedsel te verwerken. Het eten was onder andere: kalkoen, vulling, zoete aardappel-iets, cranberry-saus, en nog wat dingen. Aan het eind natuurlijk pumpkin-pie. In de avond begonnen we met een Star Wars marathon. We hebben die avond nog twee films gekeken.

De vrijdag was vooral films kijken: A Beautiful Mind, Star Wars: episode VI, I en II. Die avond weer vroeg naar bed, omdat we zaterdag weer vertrokken naar een skigebied. Dit keer Copper Mountain. Deze berg had veel meer sneeuwmachines, dus ook meer pistes open en een…. superpipe! Mijn eerste keer op een halfpipe was lichtgezegd intimiderend, maar het was weer een ervaring. In de avond vertrokken we met een paar mensen naar het andere Torchbearers centrum in Colorado: Timberline. Na een korte rondleiding doken we meteen in de hot-tub. Nog even half-slapend een film gekeken en in bed/bank.

Die morgen zouden we ontbijten met onze eigen cereal (Lucky Charms voor de kenner) en melk. We hadden de melk (en onze lunches) alleen buiten gelaten in de nacht. Dat was dus allemaal bevroren. Gelukkig konden we wat melk van Timberline lenen. Na het ontbijt vertrokken we weer naar Winterpark (ik heb namelijk een seizoenspas voor Winter Park en Copper Mountain). Het was daar allemaal wat ijzig geworden en ik had mijn been bezeerd, dus daar heb ik niet alles uit kunnen halen, maar het kijken van Star Wars: episode III maakte alles weer goed in de avond.

De maandag daarop was er weer klas. Deze week sprak Wayne Weissman. Hij was voor 28 jaar lang de directeur was van Ravencrest. Vorig jaar stopte hij omdat hij naar Israel wil vertrekken. Hij vliegt op woensdag naar Israel en heeft verder nog geen enkele plannen. Al goed, hij sprak over de feesten van Israel en heeft ons erg veel geleerd.

Naast les hebben we ook heel erg veel gedaan aan het voorbereiden van het kerstprogramma wat wij doen in drie kerken. We hebben er al twee gehad en doen vanavond de derde. Ik zit in het toneelstukje en het koor. Ik heb voor het koor vooral de mannen begeleid en zing natuurlijk mee. In het toneelstukje speel ik een herder die ruziet met zijn vrouw. Het thema van het kerstprogramma is ‘hoop’ en het idee van het stukje is om de andere kant van het kerstverhaal te zien. Onder andere de herbergier, de herder en een wijze drukken hun hopeloosheid uit en in het eind wordt het duidelijk dat de hoop net komt: Jezus. De mensen kunnen het erg waarderen en vragen ons allemaal waar we het script vandaan hebben (we hebben het script zelf gemaakt).

Dat was deze week weer. Volgende week ben ik weer in Nederland voor een aantal weken, dan zal ik dus niet meer bloggen.