Het is weer eens drie weken geleden sinds ik mijn vorige blog schreef. Weer veel ophalen uit het geheugen, maar goed. Ik ga de blog schrijven als de film Memento, omdat ik anders niet meer kan herinneren wat ik allemaal gedaan heb…
Oke, dus… Deze zaterdag zijn we wezen snowboarden en skiën. We gingen naar Copper Mountain, één van de vele skigebieden hier. Vroeg opgestaan (6.30) en vroeg vertrokken (7.00) om lekker lang te kunnen snowboarden. Het snowboarden ging erg goed en ik heb zelfs nog even op de lange latten gestaan (wat minder goed).
Van maandag tot vrijdag hadden we iemand die over openbaring sprak. Hij focuste erg op het feit dat openbaring primair is bedoeld als de openbaring van Jezus, niet zozeer van gebeurtenissen in de toekomst. De andere dingen zijn ‘bijzaken’. Dat was erg interessant en ik heb er veel van geleerd.
Ook hebben we gewerkt aan het kerstevenement dat wij als studenten organiseren. Ik zit in het koor en in het toneelstukje, dus genoeg te doen. In het koor begeleid ik de mannen en zorg ik ervoor dat iedereen zijn melodie kent door het voor te spelen/zingen. Daarnaast zing ik ook zelf mee. We hebben nu al “The First Noel” en “O Come Emmanuel” onder de knie. We hebben de sketch zelf bedacht vanuit het idee de andere kant van het kerstverhaal te tonen en hoe hopeloos mensen zijn zonder Jezus. Allemaal erg kunstig natuurlijk!
Tussendoor: brinner is een erg goed avondeten-idee. Breakfast for dinner. Geniaal.
De zondag voor die week, viel de stroom uit door een storm (vooral wind). Die dag heb ik lekker uitgeslapen (ik was de zaterdagavond al naar de kerk geweest), ben ik naar de stad geweest (waar de stroom wel werkte) en heb ik in de avond bij één van de stafleden gegeten (waar de stroom het ook nog deed). Het overleven zonder stroom en daardoor ook zonder water was natuurlijk erg zwaar en ik heb veel gehad aan de vele levenslessen van Bear Grylls. Het drinken van mijn eigen urine heb ik echter achterwege gelaten.. De zaterdagavond had het gesneeuwd. De wind had alles daarna weer weggeblazen, maar dat heeft me er niet van weerhouden weer eens lekker mijn naam in de sneeuw te zetten. Daar kan je een foto van zien onderaan dit bericht.
Vorige week vrijdag moesten we als studenten allemaal een sketch opvoeren over een verhaal uit Jozua. Wij deden dat met een filmpje dat ik online heb proberen te zetten, maar wat nog niet helemaal is gelukt. Misschien kunnen jullie dat wel later zien in één van mijn blogs of op Facebook.
De maandag in de week dáárvoor was het prayerday. De hele dag gebeden met onze kamergenoten, alle mannen en de families. Aan het eind van de dag hadden we een community-prayer voor elkaar. Dat was een drukke, maar erg gezegende dag.
De week daarvoor sprak iemand over de psalmen. Hij onderwees ons in manieren om die te bestuderen en gaf een paar voorbeelden. Ik kon zijn manier van lesgeven erg waarderen en heb ook daar veel van opgestoken!
En diezelfde week begon Noshavember. Dat betekent dat ik deze hele drie weken mijn baard niet heb geschoren. Een soort van “Nazirite vow”. Het groeit nog niet zo snel, maar het komt er. Misschien laat ik het wel staan voor december. Wie weet…
Omdat Memento aan het eind van de film weer terug naar de toekomst gaat, doe ik dat ook: Vandaag ben ik wezen klimmen in de mountain-shop in de stad. We waren met z’n vieren en hebben elkaar geholpen met de touwen (buleing in het Engels). Mijn handen doen een beetje pijn, maar dat heb je als je zo veel lol hebt
Vanavond was de laatste les voor de Thanksgiving-break. Morgen ga ik met een aantal anderen weer snowboarden, dit keer in winter-park. Daar gaan we ook snowboarden op zaterdag en zondag. Ik heb daar een seizoenspas voor, dus elke keer dat ik ga, wordt het goedkoper
Bedankt voor alle post, kaarten, mails en het lezen van mijn berichten!
Ik ga naar bed, morgen moet ik weer vroeg opstaan. Tot de volgende keer of misschien wel weer in Nederland als ik vergeet een nieuwe blog te plaatsen.

Genieten voor mij als ik lees hoe je geniet!!
Bij ons nog geen vlok gevallen! Je boft dat jij al volop kan snowboarden.
Een fijne Thanksgiving, met of zonder kalkoen. In ieder geval met sneeuw, begrijp ik.
Je familie in Eindhoven is best een beetje jaloers (niet op de stroomuitval natuurlijk). Onze hartelijke groeten uit een mistig Nederland.